همت بلندار که مردان روزگار                از همت بلند به جایی رسیده اند

در چند سال اخیر و در ایام میلاد پرخیر و برکت جوان رشید کربلا حضرت علی اکبر امام حسین (ع) شاهد برگزاری جشنواره تجلیل از جوانان نخبه و فعال بالاجاده ای در زمینه های مختلف علمی ، فرهنگی ، اجتماعی ، مذهبی و.... هستیم..جشنواره ای که جهت برپا کردن آن برنامه ریزی و تدارک بسیاری را از ماهها قبل برخود میبیند. اما گویا متاسفانه در سال 94 که باید از جوانان فعال سال 93 تقدیر شود و کم نیستند که شاید باید مورد تقدیر قرار گیرند اما گویا هنوزمتاسفانه چراغ جشنواره روشن نشده و یا اصلا به نظر میرسد دست اندرکاران فیتیله آن را پایین کشیده اند. حقیر در جشنواره سال قبل با همه مشغله ای که بابت همزمانی امتحانات ترم آخر ارشد داشتم توفیق حضور پیدا کردم و شاهد حضور بزرگانی از دیار دارالمومنینی بودم که در جمعی پرنشاط و بدور از هیاهوهای شهری در سینما بهاران گرد امده بودند و در شب میلاد ذخیره عالم بشریت به جشن و تجلیل از جوانان دیار پر گهر خود (بالاجاده) آن هم در پایتخت کشور عزیزمان، ایران اسلامی بودند . تهران شاهد فستیوال بزرگی بالغ بر حضور بیش از 1400 نفر از نخبگان ، تحصیلکردگان ، عالمان و عزیزانی بود که از بالاجاده گرد هم آماده بودند.

جشنواره درنگاه اول برای من خیلی جذاب بود و اینکه چطور مسئولان توانسته بودند این مقدمات را به نحو احسن مهیا نمایند برایم جای سوال که هاشا به همت و همییت و غیرتتان که اینچنین شور و شعف را به هم ولایتی ها تزریق نمودید.

وقتی به عمق که نگاه کردم سوالات فراوانی در ذهن تداعی شد که هزینه های جشنواره چگونه و از چه طریقی تامین می شود؟ هزینه های پذیرایی شام ، اجاره سالن سینما ، هزینه جوایز و تندیس و لوح تقدیر منتخبین، تجهیزات جانبی همچون تبلیغات و.... که شاید بالای ده تا پانزده میلیون برآورد می شد؟

حالا اینجای قصه را داشته باشید  تا دوباره بر گردیم...

اما امسال با اینکه کمتر از دوماه تا روز جوان مانده گویا برگذار کنندگان دیگر رغبتی به این امر ندارند. از یک طرف به دلیل کمبود منابع مالی چرا که هزینه چنین مراسمی حداقل 15 میلیون تومان هزینه بردار خواهد بود و از طرف دیگر هم و غم مسئولان به تامین هزینه خرید زمین جنبی هیئت، سبب بی تفاوتی به این امر مهم گشته است.از آنجا که رسالت هیئات مذهبی حضور و اجرای برنامه های فرهنگی نیز میباشد پس نیاز دیدم که چندسطری را به این امر اختصاص دهم شاید گوش شنوایی پیدا شد و به این حرف های ناچیز من توجه کرد.

جوانان بسیاری شاید با هزار امید و امال به تلاش پرداختند که تا شاید در این جشنواره خودی نشان دهند و مورد تقدیر قرار گیرند. استعدادهایی در زمینه های فرهنگی شکوفا شوند و به ارائه برنامه بپردازند، اما با عدم اجرای ان در سال جدید شاید ان انگیزه های حداقلی هم دیگراز بین برود.

توجه بزرگان روستا بالخصوص امام جماعت محترم روستا که حتی در سالهای قبل پیام تبریکی نیز می فرستادند موجب دلگرمی بود و در اینجا لازم میبینم که از حضرت ایشان نیزبخواهم کمر همت به اجرای این برنامه بسته و یاری گر برنامه ریزان به صورت مادی و معنوی باشد. از هیئات مذهبی روستا نیز انتظار میرود که حداقل مبلغ000/000/5 ریال معادل پانصد هزار تومان هریک جداگانه به این امر اختصاص دهند تا این امر میمون همچنان ادامه دار باشد.

از دهیاری و شورای اسلامی و همچنین شورای ورزشی نیز انتظار میرود تلاش های وافری در یاری رساندن مسئولان این امر داشته باشند و منابعی را به این امر اختصاص داده و خود نیز در همایش حضور داشته و عهده دار مسئولیت باشند.

از شرکت های صنعتی و کشاورزی منطقه بالاجاده خاصه شرکت های فعال شهرک صنعتی و شرکت های خدمات کشاورزی همچون واتاش ، خوشه طلایی ، تلاشگران امید و... نیز تصوری جز یاری رساندن و دستگیری از این جشنواره نیست.

حتی حقیر پیشنهاد فروش بلیط – ایجاد نمایشگاه از صنایع دستی و غذاهای محلی  و فروش ان جهت تامین بخشی از هزینه های جشنواره در جنب محل برگذاری جشنواره را به برگذار کنندگان پیشنهاد دارم تا شاید با اتخاذ این تدابیر امسال بتوان از رکودی که در امر فرهنگی دامن مان را گرفته خارج شویم.

واما ...انشاالله در روز میلاد مسعود حضرت علی اکبر (ع) شاهد برگذاری جشنواره ای متفاوت و سراسر شادی بدور از سخنرانی های تکراری و برنامه هایی متنوع باشیم.و باید گفت :

همت بلندار که مردان روزگار                از همت بلند به جایی رسیده اند

پایان _ مهدی یزدی – 5/02/1394 – گنبد کاووس

خبر آمد خبری در راه است، سرخوش آن دل که از آن آگاه است،

سلام این روزها عجیب منتظر خبرهای خوشی هستم ماه خدا ماه رجب امیدم به خود خود خداست. 

همه خوشی ها باعث نمیشه که برای شفای عاجل دوست بسیار عزیزم کربلایی ابراهیم نورمحمدی غافل باشم.از همه شما عزیزان ملتمسانه درخواست دارم این دوست قدیمی من توی نیایش ها و دعاهای خودتون فراموش نکنید که ایشالا بتونه به سلامتی به آغوش گرم خانواده خودش برگرده.پس همه با هم میخونیم : 

"أَمَّنْ یُجیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوء"