صدای غافله ای در راه است ... گروه گویی از مسیر دوری می آیند ... زنها و کودکان هم در آن  حضور دارند ... جلودار کاروان کسی را فرا می خواند ... این سرزمین چه نام دارد؟... آقا جان اینجا نینواست ... خوب دیگر چه؟... اینجا کور بابل است ... نه نام دیگری هم دارد؟ ... مولای من اینجا شفیه است. ... ناگهان فردی سراسیمه از انتهای کاروان جلو امد و با چشمانی اشک بار گفت :مولا جان اینجا ... اینجا

کرب بلاست ...

 امام حسین (ع) همین که نام کرب بلا را شنید فرمودند:  اَللّهُمَّ اِنّي اَعوذُ بكَ مِنَ الكَربِ و البَلاءِ.

سپس فرمود: اين جا، مكان كرب و بلا و محلّ محنت و عنا است، پس فرود آييد كه منزل و خيمه گاه ما اینجاست.این زمین محل ریختن خون ماست و در این مکان قبرهای ما واقع می گردد. این ها را جدم محمد مصطفی (ص) به من خبر داده است .

پس قافله حسینی در آن جا فرود آمد و خیمه های مظلومیت و شرافت خود را بر افراشت .

امروز با آغاز محرم بالاجاده هم به سنت همیشگی اش رخت سیاه به تن کرد و آماده ی برپایی مراسم عزاداری سرور و سالار شهیدان و یاران وفادارش -پرشورتر همراه با معرفت بیشتر از پیش- شده است.